Liberty

Vanmorgen zijn we eerder op stap gegaan, zodat we nu wel de boot naar het Vrijheidsbeeld konden nemen.Dit keer konden we niet meer met de rode bus, maar gingen we met de subway. Het is hier in de meeste stations wel een oude boel. Een heel verschil met bijvoorbeeld London.

Er was bij het inschepen op de boot naar Liberty Island een hele veiligheidsprocedure alsof we gingen vliegen. Ik moest zelfs mijn schoenen uit omdat het poortje bleef piepen. Maar na een half uurtje vertrok de boot. Aan de ene kant van de boot had je een prachtig zicht op Manhattan, aan de andere kant kwam het Vrijheidsbeeld steeds dichterbij.

Op het Liberty eiland hebben we een rondje om het beeld gelopen. Het is wel een imposant beeld zoals het daar staat. De immigranten moesten eerst hierlangs en kwamen daarna aan bij Ellis Island waar alle immigratieprocedures werden gedaan. Het beeld staat vol symbolen, van de toorts in de rechterhand tot de gebroken kettingen aan de voeten van het beeld. We mochten niet naar boven, want dat mogen dagelijk slechts een beperkt aantal mensen.

Het Vrijheidsbeeld staat in een nationaal park. Anne-Sietske heeft weer een stempel in haar paspoort van de National Parks kunnen halen. We probeerden al dagenlang opa en oma te bellen, maar het lukte steeds niet. Anne-Sietske kwam op het idee om hun 06 te proberen en ja hoor, we kregen contact. Het was leuk om hen weer eens te horen. Anne-Sietske weet nu tenminste dat ze as maandag (!) mag werken.

Terug naar de boot, met een klein vrijheidsbeeldje in onze tas. Die mag volgende week op het randje in de keuken staan. Toen we terugkwamen stond er een enorme rij te wachten, net als gisteren. We liepen verder naar Wallstreet, ook zo'n straat waar je natuurlijk geweest moet zijn.

Vanmiddag hebben we boven op het Rockefeller Center gestaan en hadden een mooi uitzicht over de stad. Het was 67 verdiepingen omhoog met een heel snelle lift. Iets wat onze oren goed voelden. Als je zo naar beneden kijkt valt op hoe vol Manhattan is gebouwd. Overal staan gebouwen, vaak wolkenkrabbers. Kris kras door elkaar, de gebouwen lijken niet op elkaar afgestemd. Er lijkt geen binnenstedelijk plan aan te pas zijn gekomen.

Na 't Rockefeller hebben we over Times Square gelopen. Anne-Sietske wilde graag op de trap zitten die daar te vinden is. Het schijnt dat allerlei artiesten daar vandaan clips hebben gemaakt. Ook lukte het zowel Jelle als Pepijn weer om wat kleren te scoren. Vooral Pepijn gaat met een veel vollere koffer terug. Bij Anne-Sietske lukt het niet zo. Telkens als zij iets leuks ziet, is het niet haar maat of het zit op een pop die men niet leeg wil halen. Morgen nog een kans en anders moet ze in Nederland maar weer verder kijken.

Vanavond zijn we naar Madison Garden geweest, een groot stadion. We hebben daar een basketbalwedstrijd gezien. Anders dan we dachten bleek het een wedstrijd van vrouwen te zijn, die geheel in het teken stond van de strijd tegen borstkanker. De New Yorkse Liberty speelden (in het roze) tegen de Mystics uit Washington. Het was een hele happening. Voor veel mensen leek het een gezinsuitje te zijn. En wij hebben net als al die andere mensen lekker met een snack en een grote soda naar het spel zitten kijken. Het publiek werd op allerlei manieren beziggehouden en opgezweept om Liberty aan te moedigen. Grote tv-schermen gaven aan wat het publiek moest roepen en wij hebben daar hevig aan meegedaan. Nooit geweten dat een basketbalwedstrijd zo spannend kon zijn. Liberty won.

Na dit evenement zijn Jan, Pepijn en ik nog op het Empire State Building geweest. Jelle ging met Anne-Sietske al naar het hotel. We namen kaartjes naar de 102-de verdieping en stonden ongelooflijk hoog. Jammer genoeg kon je daar alleen door glas naar beneden kijken, dus zijn we voor de foto's terug gegaan naar de 86e. Daar was het heel druk en we moesten zoeken naar een plaatsje om naar beneden te kunnen kijken.

Met de taxi terug naar het hotel, nog even een donut gehaald in een van de winkels die 24 uur per dag open zijn en nu gaan we slapen. De laatste nacht in Amerika; morgennacht zitten we in het vliegtuig en daarna zijn we weer op het Hoenderpad.