Zittend op Union Square met heel veel etende, internettende, telefonerende en flanerende New Yorkers om me heen, werk ik ons blog bij. Het plein/parkje is heel levendig met schakende mensen, straatartiesten en zelfs een kleine boerenmarkt, maar nauwelijks tot geen toeristen. Op onze hotelkamer lukt het niet om verbinding te krijgen en ook hier is het lastig. Ik probeer me voor te stellen dat ik overmorgen weer in Enkhuizen loop. Een raar idee.
Gisterenochtend zijn we na een warme nacht met elkaar de stad ingegaan. Want we wilden naar het Vrijheidsbeeld, maar aangekomen in Battery Park stond er een enorme rij te wachten om die kant op te varen. Dit park ligt vlak achter de financiele wijk en dus ook vlakbij waar de Twintowers hebben gestaan. In het park ligt een ingedeukte globe, een beeld dat op het plein voor de Twintowers stond. Jelle, Pepijn en ik stonden daar foto's vam te maken en opeens waren we Jelle kwijt. We hebben overal gezocht, zagen hem niet meer dus namen aan dat hij alleen de stad in was.
Om het Vrijheidsbeeld toch te bekijken namen we de Ferry naar Staten Island. Deze is gratis, vaart langs het Vrijheidsbeeld en dus komen er veel mensen op af. Het tochtje ernaartoe was lekker, het Staen Island zelf stelde niet zoveel voor. Gauw weer terug met de volgende ferry.
Daarna namen we de bus in de richting van Central Park, het park dat midden in Manhattan ligt. Een heel groot park, dat doorsneden wordt door een aantal wegen. Eigenlijk wilden we er een fiets huren, maar we hoorden dat je met de fiets alleen op de grote paden mocht komen en niet echt het park in kon. WE zijn een stukje door Central Park gelopen op weg naar het Natuurhistorisch Museum van New York. Terwijl we wandelden kwamen we heel veel fietstaxi's tegen. Een lucratieve business want je moest per blok betalen. Tot Anne-Sietske's verdriet deden we dit niet en liepen we door tot we bij het museum waren.
Het museum zelf was heel groot en er was ontzettend veel te zien. Er heerste een gezellige sfeer van keuvelende gezinnen, rennende kinderen en dergelijke. Volgens mij is dit museum gebruikt in de film The night of the museum want we herkenden heel wat stukken eruit. De vitrines met de opgezette dieren bijvoorbeeld of de reusachtige dino. Er werd heel veel gefotografeerd in het museum. Dat is namelijk wel een rare gewoonte van de Amerikanen, ze willen overal op de foto. Dus zagen we allerlei mensen poseren bij dinosaurusbotten, bij vitrines met spullen van indianen of bij de opgezette dieren. Helemaal bovenaan was de dino-afdeling en - zoals we ook al zo vaak hebben meegemaakt - de bedoeling was dat we voor een groen screen op de foto gingen. Dan shoppen ze daar de dino's in, zodat het lijkt of je echt naast zo'n beest staat. De foto bleek overigens zo lelijk en zo duur, dat we deze niet hebben genomen.
Na het museum wilden we terug naar het hotel in de veronderstelling dat Jelle daar zou zijn. Omdat we een heel eind weg waren, namen we een taxi. Dat is heel gewoon in New York. De meeste mensen hebben geen auto (er is namelijk nergens parkeerruimte), maar wandelen, fietsen, nemen de subway of de taxi. Er rijden ongelooflijk veel gele cabs rond. De bedoeling is dat je je hand opsteekt en dat er dan eentje stopt. Na een paar keer proberen lukte het. Ik zat naast de chauffeur die als een gek door de stad racede. Hij nam bijna rode stoplichten, schepte zowat een voetganger en reed haast een deur van een andere auto eraf.
Maar we waren snel op Union Square. Daar ben ik de grootste boekhandel van New York binnengegaan, Barnes and Noble. Zo'n vijf verdiepingen boeken (Scheltema in Amsterdam is minstens zo groot) met een heel relaxte sfeer. Overal zitten mensen op de grond in boeken te bladeren, of zitten op een riante stoel een tijdschrift te lezen. De psychologieboeken die ik wilde kopen waren er jammer genoeg niet.
In het hotel bleek Jelle er nog niet te zijn. Uiteindelijk kwam hij pas rond half 12 's avonds binnen en waren we inmiddels behoorlijk ongerust. Wat bleek? Hij had ons 's morgens gezocht net als wij hem en is tenslotte maar zelf op stap gegaan. Hij had aardig wat gedaan: Rockefeller Center, Empire Statebuilding, twee verschillende toers met de bus. Wij hadden 's avonds niets kunnen doen omdat we niet wisten waar hij was. Dat was even balen, vooral voor Anne-Sietske en Pepijn, maar uiteraard ook een hele opluchting dat hij er weer was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten