Onze reis via Google Maps



VS2010 weergeven op een grotere kaart

vrijdag 23 juli 2010

Naar de rode rotsen

Gisterenochtend zijn we vertrokken uit Las Vegas. Na enkele mijlen rijden was het of er nooit zo'n drukke en verlichte gokstad was geweest, we reden weer door de woestijn. Onze eerste stop was bij de Hooverdam, een staaltje van Amerikaanse bouwkunst en techniek. We zijn daar even gestopt en hebben op de Amerikaanse manier de dam bekeken. Dat wil zeggen in een klein half uurtje tijd. Voor we naar de dam mochten rijden, stonden we in de file om langs de security te komen. Omdat onze wagen bijna geblindeerde ramen heeft, werden we gesommeerd alle ramen open te maken, zodat de bewakers in de auto konden kijken. Soms heb je hier het idee dat je in een filmscene zit, en dit was weer zo'n moment.

We reden verder langs het Meadlake. Dit is weer een National Park, wat betekende dat we langs een toegangshuisje moesten, met zo'n prachtige rangerdame compleet met uniform, (padvinders)hoed en smile: Hi, are you fine today?

De tocht langs het meer was erg mooi. Het meer was helemaal blauw om te zien, vanwege de spiegeling van de lucht. Opvallend weinig recreanten, terwijl het een Recreation Area is. Anders dan bij ons is ín zo'n Recreation Area nergens een plek te vinden waar je bijvoorbeeld wat kan drinken. Het zijn enorme afstanden hier.

Op een gegeven moment kwamen we op een gedeelte van de weg waar ze met werkzaamheden bezig waren. We moesten stoppen en wachten op een zogenaamde pilotwagen die voor ons uit reed. Dit gebeurde nog een paar keer. Uiteindelijk reden we het park weer uit en kwamen langs een aantal slaperige Amerikaanse stadjes. Anne-Sietske had dringend behoefte aan nieuwe schoenen, dus zijn we op zoek gegaan naar een shoestore. En we hebben er een gevonden, zodat ze nu prachtige geruite schoenen heeft.

Inmiddels was het al wat later geworden. In Utah - waar we nu zijn - is weer een andere tijdzone, een uur later. Hier zie je veel 'resten' van de Native Americans (indianen) en van de pioniers. We kwamen in het dorpje Springdale aan, waar onze Lodge stond. Met zwembad, waar we direct in zijn gedoken. Het is hier weliswaar niet zo heet als in Las Vegas, maar even goed nog warm.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten