Las Vegas: strollen, shoppen en gokken

De tweede dag in Las Vegas zijn we rustig begonnen. Het was weer uitzonderlijk heet dus besloten Jan, Jelle, Anne=Sietske en ik om binnen te blijven. Pepijn trotseerde de hitte en ging de stad in. Jelle en Anne-Sietske gingen chillen bij het zwembad, terwijl ik de blog heb bijgewerkt.

Om twee uur kregen Jan en ik pokerles. Het begon met wat uitleg, maar na een kwartiertje moesten we 20 dollar inzetten om voor het eggie te spelen. Eerst was ik in de winning mood, maar toen onze pokertafel werd opengesteld voor anderen (veel betere pokerspelers), verloor ik. Na een uurtje was ik mijn geld kwijt. Jan al eerder. Toch leuk om te doen.

Daarna vertrokken Jan, Pepijn en ik naar de stad, naar het Stratosphere hotel waar we eerst lekker hebben gedineerd en daarna een show hebben meegemaakt. De All American Superstars, met lookalikes van Elvis, Britney Spears, Charles Davidson (een dikke man die country speelde op een klein elektrisch viooltje), Rod Stewart en als hoogtepunt Michael Jackson. Die danste best aardig, maar was een stuk kleiner dan de echte. Na de show mocht iedereen met de zangers en dansers op de foto. En dat deden we dus.

We hadden om half tien met Jelle en Anne-Sietske afgesproken, maar de show was zo snel afgelopen dat we nog veel tijd hadden. Dus zijn we met zijn drietjes de Stratosphere tower ingegaan, waar vandaan we op 350 meter hoogte een mooi zicht op het verlichte Las Vegas hadden.

Jelle en Anne-Sietske waren onder meer naar New York New York gegaan waar ze een ride in een reuzenachtbaan hebben gemaakt. Ook maakten ze onderweg veel foto's van allerlei beroemde personen.

Toen we de andere twee weer ontmoetten, die keurig op tijd met een taxi voor het hotel stonden, gingen we lopend naar de Fremontstreet. Dat bleek een heel eind te zijn, terwijl het nog steeds boven de 35 graden was. Maar, het wat niet voor niets, want de Fremontstreet bleek een soort Ramblas te zijn. Veel mensen, kraampjes, straatartiesten en muziek. Jan deed daar nog een goede daad, door aan een zwerver die bij Mc Donald stond te twijfelen of hij een maaltijd of een biertje zou nemen, een dollar te schenken. Dit leverde hem veel aardige woorden en een zoen (met een luchtje) van de zwerver op.

Terug naar het hotel, jammer genoeg niet met een limo maar met een ordinaire taxi.Met een aardige taxichauffeur die zoals iedereen hier wilde weten waar we vandaan kwamen, wat we deden en hoe oud onze kinderen zijn.

In het hotel was het nog te vroeg om te gaan slapen, dus besloten Jan en ik nog een gokje te wagen. En niet zonder resultaat. We namen eerst een lekkere cocktail en gingen toen bij een fuitautomaat zitten om daar wat geld in te gooien en te draaien. Het leuke van deze automaat was dat er af en toe een soort rad van fortuin tevoorschijn kwam. Maar nog leuker was dat Jan op een gegeven moment de jackpot draaide. Dit betekende dat we ruim 200 dollar in een klap rijker waren. Al die dollars werden een voor een op ons account gezet, wat betekende dat we veel geduld moesten hebben. Ondertussen liepen allerlei mensen jaloers langs. Met die dikke 200 dollar zijn we doorgegaan en uiteindelijk hebben we ruim 400 dollar !!!!!!!!! gewonnen. We waren graag nog doorgegaan, maar het was inmiddels zo laat geworden dat we besloten de dollars uit de automaat te halen en weer terug naar onze kamer te gaan.

We sliepen heel tevreden in.