Van Kingman Arizona reisden we terug naar Californie. Het was een lange reisdag. We vertrokken na een vroeg ontbijt. Het eerste stuk ging door de woestijn. Droge vlaktes en prairies wisselden elkaar af. Op de weg hadden we nauwelijks medeweggebruikers. De weg kende weer een aantal dips, waardoor het soms leek of we in een achtbaan zaten. In de woestijn was het verschrikkelijk heet. Dit merkten we vooral toen we in Desert Center uitstapten voor een stop. Er was hier een klein cafeetje wat niet zou misstaan in een oude Amerikaanse film. Stoffig, warm en we zaten op een rijtje naast elkaar. Het water was er uitverkocht (!). Een bijzondere stop, beter dan al die McDonalds die overal hetzelfde zijn.
We reden verder door de woestijn. Vlak voordat we hieruit reden kwamen we heel veel campings tegen. We konden ons nauwelijks voorstellen dat mensen hier - in de hitte - zouden gaan kamperen, maar er stonden heel veel RV's.
Jelle had een mooie route uitgestippeld. We reden langs een gigantische binnenzee. Vroeger was het een bruisende badgelegenheid, maar omdat de zee steeds zouter werd, kwamen de mensen niet meer. Nu is het een soort spookgebied, met veel huizen en leegstaande hotels, maar bijna geen bezoekers.
We kwamen ook nog vlak langs de Mexicaanse grens. Je kon uit de verte de hekken zien die Amerika en Mexico van elkaar scheiden. Voordat we in San Diego kwamen moesten we nog een bergketen over. Daar was het zo heet en het steeg zo snel dat we gesommeerd werden de airco uit te zetten in verband met gevaar voor oververhitting. Nou, dan voel je pas hoe heet die woestijn is. Gelukkig hoefde dat maar een mijl of tien.
Aan het eind van de middag kwamen we in San Diego aan. Een gigantische stad aan een baai. Downtown reden we snel voorbij, want ons hotel ligt aan de andere kant van San Diego, bij het zogenaamde oude centrum. Hier is de stad in de zeventiende eeuw gesticht.
Nadat we waren uitgepakt en ingecheckt zijn we downtown gereden. Een stad als een ruitjespatroon dus je zou denken dat we daar niet konden verdwalen. Toch duurde het even voor we onze weg er doorheen hadden gevonden. Eerst in een gigantisch winkelcentrum geshopt. Een eldorado voor Anne-Sietske die daar haar felbegeerde jumpsuit vond.
Daarna naar The Seaport Village, een als oud vissersplaatsje ingericht deel van de haven. Daar wat geflaneerd, maar niet gegeten. Dat deden we in The old town, in een Mexicaans restaurant in het historische centrum.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten