Ik was gebleven bij onze aankomst in Yosemitepark. Het park is immens groot. We moesten na de ingang nog meer dan 24 mijl rijden om in de vallei uit te komen. Onderweg hebben we één van de watervallen bezoht. Wij logeerden in de witte tenten in Curryvillage, middenin de vallei. Curryvillage is een maatschappij op zich met een hoog padvindersgehalte. Bij de registrationoffice werden we begroet door mevrouw Curry herself. Een dame, gekleed als een pionierslady, met een grote glimlach om haar mond. How are you? Are you fine? En dat was zo'n beetje de sfeer van het hele gebeuren. Eerst moest ik een formulier ondertekenen waarin we beloofden alles te doen om beren weg te houden van het kamp. Die schijnen hier te zitten, al hebben we er geen een gezien. Wel een heleboel van die kleine eekhoorntjes. De eerste was heel bijzonder, maar er bleken hier wel honderden van die beestjes rond te lopen.
We hadden twee tenten, allebei met een bearlocker, een kastje dat je alleen op een vernuftige manier open kon krijgen, zodat beren niet bij de spullen konden komen. Daar moest al het voedsel, maar ook alle toiletspullen ed in.
Door de droogte en de beren mocht je niet bij de tent koken. Dus togen we naar de dining hall, waar we met vele Amerikaanse gezinnen in de rij stonden om tot het buffet te worden toegelaten. 's Avonds is er niet zo veel te beleven in Curry village dus om tien uur lagen we op bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten