Op weg naar de woestijn

Vanochtend vroeg hebben we besloten de reis iets aan te passen. In plaats van eerst naar Lake Isabella te gaan, volgen we de route van Ramon en zijn dochters. We rijden alvast een heel eind in de richting van Death Valley zodat we daar overmorgen makkelijk naar toe kunnemn rijden. We zoeken dan ergens in de buurt van Beatty een hotel.

Yosemite uitrijden was nog een hele rit. Bijna aan het eind van het park zijn we nog uitgestapt en hebben we een kleine wandeling gemaakt naar de seqouiabomen die hier in het park staan. Bomen van vaak al meer dan duizend jaar oud, heel groot, hoog en indrukwekkend om te zien.

Toen doorgereden via het Monolake de woestijn in. Onderweg naar opa en oma gebeld. Via een operator lukte dat uiteindelijk.

Rijden door de woestijn was een ervaring op zich. Prachtige bergen wisselen af met dorre vlaktes. En midden in dit landschap een zeer goede asfaltweg met zogenaamnde dips erin, zodat het soms leek of we in een rollercoaster zaten.

Na een paar uur kwamen we aan in Beatty. Een slaperig dorpje in Nevada met her en der een casino. We vonden daar al snel een motel. Vlakbij was een klein zwembad waar Jan en ik even zijn gaan zwemmen. Het was er boven de 40 graden en zelfs toen het donker was zakte de temperatuur niet onder de 30 graden. Maar dat was nog niks bij wat ons in Las Vegas te wachten stond. Op de tv zagen we dat het recordtemperaturen in Las Vegas en de Death Valley zouden worden, dus besloten we vroeg weg te rijden.