Monumentenjacht te paard

Vandaag weer een nieuwe ervaring op paardrijgebied opgedaan. We gingen te paard de Monument Valley in, een prachtige ervaring, We waren al vroeg op weg en kwamen bij de stallen. Daar werden verschillende paarden gezadeld en voor ieder een passend paard gezocht. Anne-Sietske had de meest vurige, omdat zij natuurlijk de meeste paardrijdervaring heeft. We reden samen met een aantal andere Nederlanders onder leiding van een indiaan, de vallei in, heuvel op, heuvel af met prachtige vergezichten. Heel af en toe gingen we zelfs in draf, hoewel mijn paard - Charlie - het rustig aan deed. Er liep ook een veulentje met ons mee. Na ruim twee uur waren we weer terug bij het beginpunt.

Toen we weg wilden rijden bij Monument Valley hield een man ons tegen met allerlei armgebaren, Hij wees op de auto. Het leek of hij wilde zeggen dat er iets met de auto was, een deuk of zo. Maar wat bleek: hij wist zeker dat er bij ons een kat in de motorkap zat. Zowel hij als andere mensen hadden een kat horen janken. Voorzichtig zette Jan de motor weer aan en ja hoor, we hoorden gejank. Na wat getuur onder de motorkap en nog wat pogingen om de motor te starten, wist de man zeker dat hij weg was. Als bewijs wees hij naar een klein katje dat onder een andere auto wegvluchtte. Had deze man niets gehoord, dan had het heel anders kunnen aflopen ...

Vanmiddag eerst lekker siësta gehouden en daarna een rit naar de Valley of the Gods. Dat is een kleine versie van Monument Valley waar je ook allerlei rode rotsformaties vindt. We reden over een dirt road en net als gisteren zagen we overal om ons heen onweersbuien hangen. Doordat het gebied zo leeg is, zie je van grote afstand de bliksem flitsen. Gelukkig hoefden we niet dwars door de bui heen, maar schampten we hem net. De zwaarste buien lijken wel boven de bergen te blijven hangen.

Jan en ik zijn samen Bluff nog even in geweest. Het is een dorp van niks, maar wel met een geschiedenis. Ruim honderd jaar geleden zijn Mormonen naar dit gebied gekomen om het te gaan bewonen. Het was hier toen heel onbegaanbaar door de bergkammen eromheen, maar ze vonden een hole-in-the-rock en ze startten een nederzetting, Er is een openluchtmuseum wat laat zien hoe de mensen toen leefden. Ze bouwden kleine houten huisjes als een fort bij elkaar, allemaal naar elkaar gericht. Zo leefden een heel aantal gezinnen op een klein grondgebied.

Vanavond in een steakrestaurant gegeten, veel vlees en bonen. Ze schonken water in kleine cowboylaarsjes, waar Anne-Sietske er een van heeft meegenomen als souvenir.