Vanmorgenvroeg zijn we uit Springdale weggereden. We reden weer langs de Zioncanyon op weg naar de Brycecanyon, door veel mensen de mooiste canyon van de USA genoemd. Het was een eindje rijden en we hadden af en toe wat opstoppingen door wegwerkzaamheden. Maar we kwamen uiteindelijk toch bij de Brycecanyon aan. We reden helemaal naar het hoogste uitzichtpunt waar we een korte wandeling hebben gemaakt. Het was inderdaad adembenemend mooi, die rode rotsen die in een soort lagen boven elkaar en als pilaren bij elkaar stonden. Zo zijn we nog een aantal uitzichtspunten afgegaan. Jammer genoeg hadden we geen tijd om echt de canyon in te gaan. Op een van de uitzichtspunten kwamen we de familie uit Castricum weer tegen die op weg waren naar de Grand Canyon.
Jelle had een shortcut bedacht en die weg was inderdaad korter. We reden in een uurtje naar de ranch en dat was maar goed ook, want ze stonden ons al op te wachten voor het programma van vandaag. We moesten tien minuten later aantreden bij de stallen voor een rit door de omgeving. Te paard wel te verstaan. Dus togen we naar de stallen waar een heel aantal grote paarden op ons stond te wachten. En daar gingen we: Jan, Jelle, Pepijn en ik voor het eerst van ons leven op een paard en Anne-Sietske daarbij als een volleerd amazone. Eerlijk gezegd vond ik het doodeng zo boven op zo'n beest, een heel gewiebel en balans is al niet mijn sterkste punt. Ik wilde al afhaken, maar toen stelde een van de begeleiders voor dat zij mijn paard zou leiden. Dus ben ik toch meegegaan en het werd steeds minder eng. De andere drie reden rond of ze nooit anders gedaan hadden, over heuvels, door het water, over stenen en rotsige paden. We waren anderhalf uur onderweg. Bij terugkomst hadden we een twintig minuten voor onszelf waarna het volgende programmapunt alweer moest worden afgewerkt. Een hayride dit keer. We klommen met zijn allen op een wagen vol met hooibalen en maakten een ritje door de omgeving. Anne-Sietske zat prinsheerlijk op de bok.
Daarna hadden we net even tijd om ons op te frissen, want het eten stond alweer klaar. En nu zijn we in afwachting van de band die zo gaat spelen. We zijn niet alleen op de ranch, naast ons is er nog een Zwitsers en een Nederlands echtpaar. Verder is er dit weekend een reunie van de families die de ranch bestieren, En dat zijn zeer grote families. Er is een opa met al zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Er lopen hier heel veel kleine kinderen rond, die allemaal bij die familie worden. De familie is Mormoons zoals 70% van de mensen in Utah en Jan had direct allerlei discussies met de eigenaren over het geloof.
Morgen hebben we een heel vol programma.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten